Bardzo pragnę - moja droga Córko - byś nie przywiązywała się do żadnego z naszych domów. Niech Pan w swoim Miłosierdziu ochroni nas przed przywiązywaniem się do czegokolwiek.

św. Magdalena di Canossa
Kanosjanki na Ukrainie

Kanosjanki na Ukrainie

Pierwsze wyraźne wewnętrzne wezwanie do założenia kanosjańskiej Wspólnoty na Ukrainie, usłyszała posługująca wówczas w Polsce s. Elisabetta. Był rok 1993, kiedy siostra ta wraz z s. Moniką udała się na pielgrzymkę do jednego z Sanktuariów Ukrainy. Dzięki różnym kontaktom z ludźmi Kościoła lokalnego na Ukrainie, nasze Zgromadzenie zaczęło rozumieć, że naród ukraiński bardzo potrzebuje świadków wiary, zdolnych do poświęcenia czasu, sił i zdolności, a nawet całego życia, by dać poznać Jezusa Chrystusa.

Nie odwlekając decyzji, ówczesna Rada Generalna postanowiła założenie kanosjańskiej wspólnoty w mieście Winnica. Nastąpiło to w 1995 roku. Misja Braci Kapucynów w Parafii, w której zamieszkały siostry, wymagała dobrze zorganizowanej pomocy. Siostry odpowiedziały na tą potrzebę, a szczególną uwagę zwróciły na sprawę obrony życia poczętego. Ten, kto dzisiaj odwiedza dom sióstr w Winnicy, spostrzega wielką strukturę (powodem wybudowania tak dużego gmachu były wymagania ówczesnego rządu państwowego). Dom ten jest w rzeczywistości kliniką i nosi imię św. Joanny (Gianna) Beretty Molla. Klinika została dobrze wyposażona dzięki życzliwej i konkretnej pomocy Stowarzyszenia Medicus Mundi. Zakończenie wyposażania obiektu nastąpiło dopiero w 2003 roku, jednak przyjazny dialog sióstr z mieszkańcami miasta i okolic, zaangażowanie wykwalifikowanych osób i młodych studentów – czemu towarzyszyła solidarność dobroczyńców spoza granic kraju – sprawiły, iż stała się możliwą działalność duszpasterska.


Siostry, które dopiero w 2005 roku otrzymały od rządu oficjalne pozwolenie na prowadzenie kliniki, były zmuszone niemal potajemnie przez lata docierać do najbardziej potrzebujących pomocy, udzielając porad i służąc drobnymi posługami całkowicie bezinteresownie. Z pomocą przychodziło siostrom stale trzech lekarzy w formie na wpół darmowej. Siostry natomiast wykorzystywały możliwość prowadzenia formacji promującej ochronę życia poczętego. Środowiska działań na rzecz tej promocji były liczne: parafie, szkoły, uniwersytety. Szybko doczekano się pierwszych dobrych owoców. Wielu spośród młodych ludzi przyznało się siostrom, że gdyby wcześniej zostali uświadomieni o wartości i świętości życia ludzkiego, nie dokonaliby aborcji. Wielu spośród tych młodych, dziś z wielkim zaangażowaniem współpracuje z siostrami na rzecz ochrony życia poczętego. Ukraina jest krajem bardzo obiecującym, jeżeli chodzi o przyjmowanie ziarna Ewangelii. Siostry z wielką nadzieją patrzą w przyszłość, ufne, że nadal wspomagane Bożą łaską, będą wspólnie z rodowitymi mieszkańcami kraju budować cywilizację życia i miłości prawdziwie chrześcijańskiej.