Zadanie wypływające z charyzmatu, by "zapobiegać grzechowi", ustawicznie staje przed nami jako wielki egzamin z miłości ku Bogu i człowiekowi. Obejmujemy troską wychowawczą dzieci oraz młodzież młodszą i starszą, zwracając szczególną uwagę na harmonijny rozwój osobowości młodych oraz ich "formację serca" aby przez pozytywne relacje dojrzewali w poznaniu samych siebie i szacunku do siebie oraz do otaczającego ich świata; aby odkryli osobistą miłość Boga względem ich osoby i, by odkryli własną misję w społeczeństwie. Metoda wychowawcza jest zapobiegawcza, poprzez dialogowe, stopniowe i indywidualne podejście w stosunku do wychowanków. (Linee portanti della Carita' Ministerialne 48). Kanosjański styl wychowawczy wyraża w sposób harmonijny uprzejmość i stanowczość, zażyłość i szacunek, bezinteresowność i radość (RD 114-116) Z miłością i szacunkiem towarzyszymy im w odkrywaniu i urzeczywistnianiu planu Bożego w ich życiu, aby mogli włożyć swój wkład w budowanie cywilnej i kościelnej wspólnoty, a tym samym w chrześcijańską przemianę świata. Pracujemy także wśród dorosłych, a szczególnie wśród kobiet, przyczyniając się do tego, aby świadomi swej ludzkiej i chrześcijańskiej godności, potrafili odpowiedzialnie podejmować obowiązki życia rodzinnego i społecznego.

Świadome tego, że "nie istnieje doskonalszy akt miłości względem bliźniego nad staranie o to, aby pokochał on Boga", angażujemy się niestrudzenie i wielkodusznie w różne formy ewangelizacji. Charyzmat uzdalnia nas do tego, aby być w Kościele tymi, które "z wyjątkową gorliwością podejmują święte działania", aby Chrystus stał się sercem świata. Specyfika charyzmatu wymaga szczególnej uwagi w towarzyszeniu innym dla pogłębienia wiary i dojrzewania w wierze. Celem jest wzbudzenie w adresatach odpowiedzi zarówno sferze "uczuć jak i działań", aby wierni prowadzili życie całe zgodne z chrześcijańską miłością. (Linee portanti 57, 60) Powołane do dzielenia się Słowem Bożym, współpracujemy z pasterzami Kościoła oraz ze świeckimi w pracach apostolskich, aby każdy brat spotkał Chrystusa, Nowego Człowieka, który jest jedyną odpowiedzią na każde pytanie ludzkiego serca. Wraz z całym Kościołem angażujemy się w poszukiwanie nowych dróg, aby przekaz Dobrej Nowiny dotarł do ludzi naszych czasów.

Kontynuujemy w naszych czasach troskliwą uwagę Magdaleny względem osób chorych, które są żywym obrazem osoby Chrystusa. Odwiedzamy ich, opiekujemy się nimi oraz pocieszamy, pomagając im zrozumieć odkupieńczą wartość cierpienia, w świetle śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Z delikatnością i roztropnością staramy się wzbudzić w nich zaufanie do Boga i sens życia u tych, którzy są na drodze do wyzdrowienia; natomiast tych, którzy zbliżają się do końca swego ziemskiego życia, przygotowujemy na ostateczne spotkanie z Ojcem.

Dopełniając zasięg naszych posług miłości, organizujemy rekolekcje, stwarzając uczestnikom okazję do szczególnego spotkania z Bogiem na ćwiczeniach duchowych. Takie rekolekcje czynią możliwym osobiste doświadczenie niepojętej miłości Boga, co prowadzi do prawdziwej z Nim relacji i do głębokiej wiary, świadczonej później w najróżniejszych sytuacjach życiowych. Nowe przykazanie Jezusa Chrystusa oraz charyzmat otrzymany od Ducha Świętego, czynią nas wrażliwymi i solidarnymi wobec osób cierpiących na różnych płaszczyznach egzystencji (moralnej, duchowej, fizycznej i psychicznej) oraz względem tych, którzy się znajdują w niedostatku. Z troską i "z wielkim sercem" odpowiadamy na potrzeby braci i sióstr lub na pojawiające się prośby o posługi nawet takie, które wykraczają poza sferę naszych posług miłości. Wszystko to dokonuje się w dialogu z naszymi Przełożonymi oraz we współpracy z władzami kościelnymi i cywilnymi danego terytorium.

Powołanie do pracy apostolskiej "ad gentes" jest częścią bogactwa charyzmatu naszej rodziny zakonnej. Naśladujemy apostolską gorliwość św. Magdaleny i jej gotowość do "stania się nawet prochem", aby być w świecie profetycznym znakiem miłosierdzia Ojca. Jak ona jesteśmy "gotowe do udania się w każde miejsce, aby tylko Bóg był poznany i kochany". Siostry powołane i posłane do dzielenia się orędziem zbawienia z tymi, którzy go jeszcze nie znają, czy też z młodymi Kościołami, będą żyć w radykalnej dyspozycyjności wobec wymagań Ewangelii, w oderwaniu od ojczystej ziemi i w całkowitym zawierzeniu życia Bogu. Mandat posłania uzdalnia je do odkrycia i docenienia "zalążków Słowa" obecnego w ludzie, do którego się włączyły. Więzy miłości, łączące wszystkie Siostry Zgromadzenia, działające w różnych częściach świata, stanowią wielkie wsparcie w trudnościach płynących z inkulturacji i głoszenia Ewangelii. Więzy te zasilają w każdej z Sióstr apostolską gorliwość o Królestwo Boże.

Już u samego początku Zgromadzenia, Założycielka stworzyła sieć osób gotowych jej pomagać w dziele, które stopniowo się rozwijało dla dobra ubogich i potrzebujących. Potencjał i zdolności ukryte w osobach świeckich, które odkrywają w sobie iskrę charyzmatu kanosjańskiego, są prawdziwym darem Bożym dla naszego Zgromadzenia i dla całego Kościoła. Formacja Świeckich Kanosjanów Ich droga wzrastania w charyzmacie jest zasilana specjalną formacją, w dynamicznym i zażyłym kontakcie z Córkami i Synami Miłości. Uczestnicząc w spotkaniach, pogłębiają charyzmat i praktykowanie apostolatu, szczególnie w obszarze wychowania, katechezy i działalności charytatywnej. Jednocześnie obdarowując nas swymi świadectwami posługi w miejscach, w których żyją i pracują. Ci spośród nich, którzy pragną wejść do Rodziny Kanosjańskiej poprzez złożenie Obietnic, będą szczególnie zabiegać, aby ich osobista postawa i posługa w Kościele odzwierciedlały wartości ewangeliczne i charyzmatyczne, zgodne ze sposobem działania sprecyzowanym w Statucie Stowarzyszenia Świeckich Kanosjanów, dokumencie zatwierdzonym przez Kościół. W jedności ze świeckimi, którzy należą do rodziny kanosjańskiej  Żywa obecność świeckich, sympatyków, przyjaciół i współpracowników kanosjańskich wciąż pozostaje dla nas, tak jak za czasów św. Magdaleny, sprawą najwyższej wagi w kanosjańskiej rzeczywistości apostolskiej. Razem możemy ożywiać naszą świadomość osobistą i wspólnotową, poprzez inicjatywy i spotkania inspirowane wiarygodnymi świadectwami i aktywnym dzieleniem się. Razem możemy lepiej, ponieważ możemy docierać do większej ilości osób potrzebujących wsparcia, obecności, wychowania, poczucia bycia kochanym przez Boga i bliźnich.