To, co najbardziej leży mi na sercu, moje drogie Córki, to byście dla tego świętego dzieła szkół, wszystkie się zjednoczyły prawdziwym duchem miłości i jedności, jeśli chcecie, by Pan wam błogosławił i obdarzył pociechą widzenia owoców. Dzieło samo w sobie jest trudne i wymaga wielkiej uwagi; lecz pamiętajcie, że jest to niczym w porównaniu do Boga, który zasługuje na wszystko.
Dopełniając zasięg naszych posług miłości, organizujemy rekolekcje, stwarzając uczestnikom okazję do szczególnego spotkania z Bogiem na ćwiczeniach duchowych. Takie rekolekcje czynią możliwym osobiste doświadczenie niepojętej miłości Boga, co prowadzi do prawdziwej z Nim relacji i do głębokiej wiary, świadczonej później w najróżniejszych sytuacjach życiowych.
Nowe przykazanie Jezusa Chrystusa oraz charyzmat otrzymany od Ducha Świętego, czynią nas wrażliwymi i solidarnymi wobec osób cierpiących na różnych płaszczyznach egzystencji (moralnej, duchowej, fizycznej i psychicznej) oraz względem tych, którzy się znajdują w niedostatku.
Z troską i „z wielkim sercem” odpowiadamy na potrzeby braci i sióstr lub na pojawiające się prośby o posługi nawet takie, które wykraczają poza sferę naszych posług miłości. Wszystko to dokonuje się w dialogu z naszymi Przełożonymi oraz we współpracy z władzami kościelnymi i cywilnymi danego terytorium.