Mam wielkie pragnienie, byś w miesiącu Najświętszego Serca Pana Jezusa zdecydowała się naśladować dwie najmilsze Jemu cnoty. Wierz mi, dla nikogo nie są one tak stosowne jak dla nas, dla naszego uświęcenia, dobrego postępowania oraz ku wzajemnym zbudowaniu Sióstr.
Powołanie do pracy apostolskiej „ad gentes” jest częścią bogactwa charyzmatu naszej rodziny zakonnej. Naśladujemy apostolską gorliwość św. Magdaleny i jej gotowość do „stania się nawet prochem”, aby być w świecie profetycznym znakiem miłosierdzia Ojca. Jak ona jesteśmy „gotowe do udania się w każde miejsce, aby tylko Bóg był poznany i koch
any”.
Siostry powołane i posłane do dzielenia się orędziem zbawienia z tymi, którzy go jeszcze nie znają, czy też z młodymi Kościołami, będą żyć w radykalnej dyspozycyjności wobec wymagań Ewangelii, w oderwaniu od ojczystej ziemi i w całkowitym zawierzeniu życia Bogu.

Mandat posłania uzdalnia je do odkrycia i docenienia „zalążków Słowa” obecnego w ludzie, do którego się włączyły. Więzy miłości, łączące wszystkie Siostry Zgromadzenia, działające w różnych częściach świata, stanowią wielkie wsparcie w trudnościach płynących z inkulturacji i głoszenia Ewangelii. Więzy te zasilają w każdej z Sióstr apostolską gorliwość o Królestwo Boże.