Skoro przełożeni nie zwracają uwagi na powód mojego odmiennego zdania, jestem w pełni przekonana, że to, czego chcą przełożeni, jest wolą Boga. Nie mam żadnej wątpliwości, że On w swojej dobroci da mi łaskę wypełnić mój obowiązek, pod warunkiem, że wykorzystam tę łaskę.
Dopełniając zasięg naszych posług miłości, organizujemy rekolekcje, stwarzając uczestnikom okazję do szczególnego spotkania z Bogiem na ćwiczeniach duchowych. Takie rekolekcje czynią możliwym osobiste doświadczenie niepojętej miłości Boga, co prowadzi do prawdziwej z Nim relacji i do głębokiej wiary, świadczonej później w najróżniejszych sytuacjach życiowych.
Nowe przykazanie Jezusa Chrystusa oraz charyzmat otrzymany od Ducha Świętego, czynią nas wrażliwymi i solidarnymi wobec osób cierpiących na różnych płaszczyznach egzystencji (moralnej, duchowej, fizycznej i psychicznej) oraz względem tych, którzy się znajdują w niedostatku.
Z troską i „z wielkim sercem” odpowiadamy na potrzeby braci i sióstr lub na pojawiające się prośby o posługi nawet takie, które wykraczają poza sferę naszych posług miłości. Wszystko to dokonuje się w dialogu z naszymi Przełożonymi oraz we współpracy z władzami kościelnymi i cywilnymi danego terytorium.