Przera\u017cenie doznane w dniu, gdy j\u0105 porwano spowodowa\u0142o cz\u0119\u015bciow\u0105 utrat\u0119 pami\u0119ci. M\u0142odziutka dziewczynka zapomnia\u0142a nawet swojego imienia, dlatego porywacze nadali jej nowe imi\u0119 wo\u0142aj\u0105c na ni\u0105 szyderczo: Bakhita, co po arabsku znaczy “szcz\u0119\u015bliwa”.<\/p>\n
Kilkakrotnie sprzedawana i odsprzedawana w drodze ku El Obeid i w Chartumie, w ci\u0105gu 10 lat do\u015bwiadczenia udr\u0119ki niewolnictwa pozna\u0142a, czym s\u0105 upokorzenia fizyczne i moralne. W\u0142a\u015bciciele ch\u0142ostali j\u0105 za najmniejsze przewinienia. Okrutn\u0105 pami\u0105tk\u0105 z niewoli pozosta\u0142 tatua\u017c. Wycinano go brzytw\u0105 na ciele niewolnic, a \u015bwie\u017ce rany zasypywano sol\u0105. Ofiary mdla\u0142y z b\u00f3lu. Nadzieja na odmian\u0119 losu pojawi\u0142a si\u0119 chwil\u0105, gdy m\u0142od\u0105 niewolnic\u0119 zakupi\u0142 w Chartumie w\u0142oski konsul Callisto Legnani. Bakhita po raz pierwszy od dnia porwania do\u015bwiadczy\u0142a, \u017ce kto\u015b traktuje j\u0105 po ludzku. Spostrzega w\u00f3wczas z ulg\u0105, \u017ce nikt z tych, co jej rozkazuj\u0105, nie u\u017cywa bicza. Co wi\u0119cej, traktuje si\u0119 j\u0105 teraz z ujmuj\u0105c\u0105 serdeczno\u015bci\u0105. W domu pana Legnani Bakhita pozna\u0142a spok\u00f3j, \u017cyczliwo\u015b\u0107 i chwile rado\u015bci, mimo i\u017c stale t\u0119skni\u0142a za w\u0142asn\u0105, na zawsze utracon\u0105 rodzin\u0105.<\/p>\n
Kiedy konsula odwo\u0142ano z Sudanu z powodu trudnej sytuacji politycznej, Bakhita wraz z nim trafi\u0142a do W\u0142och. Na jej pro\u015bb\u0119 konsul zabra\u0142 ze sob\u0105 te\u017c innego Suda\u0144czyka, kt\u00f3rego wykupi\u0142 z niewolnictwa. Bakhita zamieszka\u0142a w okolicach Wenecji. Kiedy pa\u0144stwu Legnani rodzi si\u0119 c\u00f3rka Mimmina, Bakhita staje si\u0119 jej nia\u0144k\u0105 i przyjaci\u00f3\u0142k\u0105.<\/p>\n
Na czas wyjazdu s\u0142u\u017cbowego – za namow\u0105 ich administratora, Illuminato Checchini – powierzyli Bakhit\u0119 Siostrom Kanosjankom w Instytucie Katechumenatu w Wenecji. W mi\u0119dzyczasie Mimmina i Bakhita zosta\u0142y powierzone siostrom kanosjankom. To tutaj ta m\u0142oda Afrykanka prosi o pomoc w poznaniu tego Boga, kt\u00f3rego od dziecka “odczuwa\u0142a w sercu nie wiedz\u0105c, kim On jest”. Po kilku miesi\u0105cach katechumenatu, W wieku 21 lat, 9.01.1890r. przyjmuje sakramenty inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej: chrzest, bierzmowanie i Eucharysti\u0119, a tak\u017ce nowe imi\u0119, J\u00f3zefina. Tego dnia nie wiedzia\u0142a jak wyrazi\u0107 swoj\u0105 rado\u015b\u0107. Jej wielkie i wyraziste oczy b\u0142yszcza\u0142y ujawniaj\u0105c intensywne wzruszenie. Widziano jak cz\u0119sto ca\u0142owa\u0142a chrzcielnic\u0119 i m\u00f3wi\u0142a: “tutaj sta\u0142am si\u0119 c\u00f3rk\u0105 Boga!” Kiedy pani Micheli wr\u00f3ci\u0142a z Afryki, aby zabra\u0107 c\u00f3rk\u0119 i Bakhit\u0119, ta ostatnia, zdecydowanie i niezwykle odwa\u017cnie, okaza\u0142a wol\u0119 pozostania oraz s\u0142u\u017cenia temu Bogu, kt\u00f3ry okaza\u0142 jej wiele dowod\u00f3w swojej mi\u0142o\u015bci. Jako osoba pe\u0142noletnia, ta m\u0142oda Afrykanka mog\u0142a si\u0119 cieszy\u0107 wolno\u015bci\u0105 dzia\u0142ania, zapewnion\u0105 przez prawo w\u0142oskie. Bakhita pozosta\u0142a w katechumenacie, gdzie stopniowo rozpoznawa\u0142a swoje powo\u0142anie do \u017cycia zakonnego, ca\u0142kowicie oddanego Panu Bogu.<\/p>\n
8 grudnia 1896 r. J\u00f3zefina Bakhita z\u0142o\u017cy\u0142a \u015bluby zakonne, a 10.08.1927r profesj\u0119 wieczyst\u0105. Zostaje konsekrowana na zawsze swemu Bogu, kt\u00f3rego wzywa\u0142a s\u0142odkim wyra\u017ceniem: “m\u00f3j Pan!”. Przez wieczyst\u0105 profesj\u0119 zakonn\u0105 sta\u0142a si\u0119 w pe\u0142ni duchow\u0105 c\u00f3rk\u0105 \u015bw. Magdaleny di Canossa.<\/p>\n
Przez ponad pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat “czarna” siostra wykonywa\u0142a r\u00f3\u017cne prace w domu w Schio: by\u0142a tam kuchark\u0105, praczk\u0105, szwaczk\u0105, zakrystiank\u0105 i furtiank\u0105. Kiedy si\u0119 odda\u0142a pos\u0142udze furtianki, jej czarne r\u0119ce g\u0142aska\u0142y g\u0142owy dzieci ucz\u0119szczaj\u0105cych do szko\u0142y kanosja\u0144skiej. Jej ciep\u0142y g\u0142os o specyficznej dla Afryka\u0144czyk\u00f3w modulacji, podoba\u0142 si\u0119 dzieciom, a ubogim i cierpi\u0105cym, kt\u00f3rzy pukali do drzwi furty, dodawa\u0142 otuchy.<\/p>\n
Jej pokora, prostota i ujmuj\u0105cy u\u015bmiech na twarzy, zdoby\u0142y serca mieszka\u0144c\u00f3w Schio, kt\u00f3rzy m\u00f3wili o niej: nasza ciemnosk\u00f3ra matka. Wsp\u00f3\u0142siostry szanowa\u0142y j\u0105 za jej niezmienn\u0105 \u0142agodno\u015b\u0107 i s\u0142odycz, za serdeczn\u0105 dobro\u0107 oraz g\u0142\u0119bokie pragnienie, by da\u0107 pozna\u0107 Jezusa. Nadesz\u0142a staro\u015b\u0107, a z ni\u0105 d\u0142uga, bolesna choroba. Jednak\u017ce Bakhita wci\u0105\u017c \u015bwiadczy\u0142a o wierze, dobroci i chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei. Temu, kto j\u0105 odwiedza\u0142 i pyta\u0142, jak si\u0119 czuje, odpowiada\u0142a z u\u015bmiechem “Tak, jak chce tego Pan B\u00f3g”.<\/p>\n
W momencie agonii jeszcze raz prze\u017cywa\u0142a straszliwe dni niewolnictwa i kilkakrotnie b\u0142aga\u0142a piel\u0119gniark\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a przy niej: “poszerz mi \u0142a\u0144cuchy, s\u0105 ci\u0119\u017ckie!”. To Naj\u015bwi\u0119tsza Maryja Panna wyzwoli\u0142a j\u0105 z udr\u0119k. Jej ostatnie s\u0142owa brzmia\u0142y: “Madonna! Madonna!”, podczas, gdy jej u\u015bmiech \u015bwiadczy\u0142 o spotkaniu z Matk\u0105 Zbawiciela. J\u00f3zefina Bakhita odesz\u0142a do Pana 8 lutego 1947r. w domu w Schio, otoczona wsp\u00f3lnot\u0105, pogr\u0105\u017con\u0105 w p\u0142aczu i w modlitwie. Bardzo szybko pod domem zebra\u0142 si\u0119 t\u0142um ludzi, by po raz ostatni zobaczy\u0107 ich “\u015bwi\u0119t\u0105 Matk\u0119 Czarnuszk\u0119” oraz, by j\u0105 uprosi\u0107 o wstawiennictwo w niebie.<\/p>\n
Proces kanonizacyjny rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 po niemal trzydziestu latach od jej \u015bmierci a 1.12.1978r. Ko\u015bci\u00f3\u0142 og\u0142osi\u0142 dekret o heroiczno\u015bci jej cn\u00f3t. Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca, kt\u00f3ra “troszczy si\u0119 o polne kwiaty i o ptaki niebieskie”, prowadzi\u0142a t\u0119 niewolnic\u0119 poprzez niezliczone i nieopisane cierpienia, ku ludzkiej wolno\u015bci i ku wolno\u015bci w wierze, a\u017c do po\u015bwi\u0119cenia ca\u0142ego \u017cycia Bogu dla Jego Kr\u00f3lestwa. 17.05.1992r. Bakhita zostaje beatyfikowana przez Jana Paw\u0142a II, a 1.10.2000r. og\u0142oszona \u015bwi\u0119t\u0105.<\/p>\n
<\/b><\/h3>\n
Kalendarium \u017cycia<\/b><\/h3>\n
1876….<\/b> Porwana, uczyniona niewolnic\u0105 i kilkakrotnie sprzedana. \n1882….<\/b> Sprzedana konsulowi w\u0142oskiemu Calisto Legnani. \n1885….<\/b> Podr\u00f3\u017c do W\u0142och. Podarowana Augustowi Micheli. \n1888….<\/b> Goszczona w Wenecji przy Katechumenacie za\u0142o\u017conym przez siostry kanosjanki. \n1890….<\/b> 9 stycznia: chrzest, bierzmowanie i pierwsza Komunia \u015bwi\u0119ta w Wenecji. \n1893….<\/b> Nowicjuszka u kanosjanek – Wenecja. \n1896….<\/b> pierwsza profesja zakonna – Werona. \n1902….<\/b> przeniesienie do Schio. \n1927…. <\/b>10 sierpnia: Profesja wieczysta – Mirano Veneto (VE). \n1947….<\/b> 8 lutego, godz. 20.10 – \u015bwi\u0119ta \u015bmier\u0107 w Schio ( 11 lutego – uroczysto\u015bci pogrzebowe). \n1978…. <\/b>10 grudnia: papie\u017c Jan Pawe\u0142 II wydaje dekret o heroiczno\u015bci cn\u00f3t S\u0142ugi Bo\u017cej, J\u00f3zefiny Bakhita. \n1992….<\/b> 17 maja nieoficjalnie dot\u0105d czczona J\u00f3zefina Bakhita, na Placu \u015bw. Piotra w Rzymie zostaje og\u0142oszona b\u0142ogos\u0142awion\u0105. \n2000….<\/b> 1 pa\u017adziernika: kanonizacja “siostry uniwersalnej”; J\u00f3zefina Bakhita zostaje wpisana do albumu \u015awi\u0119tych Jana Paw\u0142a II \n(\u015bwi\u0119to liturgiczne przypada 8 lutego).<\/p>\n
Bakhita opowiada:<\/b> \n“Da\u0142am wszystko mojemu “Panu”: On b\u0119dzie si\u0119 o mnie troszczy\u0142…” \n“O Pan<\/i>ie, gdybym mog\u0142a polecie\u0107 tam, ku moim rodakom i wszystkim g\u0142o\u015bno oznajmia\u0107 Tw\u0105 dobro\u0107: och, ile\u017c dusz mog\u0142abym tym zdoby\u0107!” <\/i><\/p>\n
“Bo\u017ca Opatrzno\u015b\u0107 och<\/i>rania\u0142a mnie jeszcze, zanim j\u0105 pozna\u0142am”\u00a0<\/i> \n“Przyj\u0119\u0142am Chrzest \u015bwi\u0119ty z rado\u015bci\u0105 tak wielk\u0105, jak\u0105 tylko anio\u0142owie mogliby opisa\u0107.” \n“Nie jest pi\u0119knym to, co wydaje si\u0119 pi\u0119kniejsze, lecz to, czego pragnie Pan!” \n“Gdybym spotka\u0142a tych handlarzy niewolnikami, kt\u00f3rzy mnie porwali, a tak\u017ce tych, kt\u00f3rzy mnie torturowali, ukl\u0119k\u0142abym przed nimi i uca\u0142owa\u0142abym im r\u0119ce, poniewa\u017c gdyby si\u0119 to wszystko nie wydarzy\u0142o, nie by\u0142abym teraz ani chrze\u015bcijank\u0105 ani zakonnic\u0105…” \n“Mog\u0119 rzeczywi\u015bcie powiedzie\u0107, \u017ce to, i\u017c nie umar\u0142am, jest cudem sprawionym przez Pana, kt\u00f3ry przeznaczy\u0142 mnie do wi\u0119kszych rzeczy.”. \n“Gdy kto\u015b bardzo kogo\u015b kocha, gor\u0105co pragnie by\u0107 blisko tej osoby: czemu\u017c zatem tak bardzo boicie si\u0119 \u015bmierci? \u015amier\u0107 wiedzie nas do Boga!” \n“Matka Bo\u017ca mnie ochrania\u0142a jeszcze, zanim j\u0105 pozna\u0142am” \n<\/i>“Pan bardzo mnie ukocha\u0142: trzeba by\u015bmy wszystkich kochali… Konieczne jest wsp\u00f3\u0142czucie oraz wybaczenie!” \n<\/i><\/p>\n
Do wsp\u00f3\u0142-si\u00f3str, roz\u017calonych przy jej \u0142o\u017cu \u015bmierci, powiedzia\u0142a: “Nie, nie nie b\u0105d\u017acie smutne, jeszcze b\u0119d\u0119 z wami. Je\u015bli Pan B\u00f3g mi pozwoli, to z nieba b\u0119d\u0119 posy\u0142a\u0107 wiele \u0142ask dla zbawienia dusz”.<\/em><\/p>\n
Ogromnie wielu ludzi ucieka si\u0119 do wstawiennictwa \u015bw. J\u00f3zefiny Bakhity, a Pan cieszy si\u0119 udzielaniem swych \u0142ask przez wstawiennictwo tej pokornej c\u00f3rki Afryki.<\/p>\n
\u015aw. J\u00f3zefino Bakhito, m\u00f3dl si\u0119 za ca\u0142y \u015bwiat \ni wypro\u015b dla niego dar pokoju \noraz rado\u015b\u0107 s\u0142u\u017cenia twemu “Panu”<\/i><\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/kanosjanki.org.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bakhita_2-225x180.jpg\")
Na czas wyjazdu s\u0142u\u017cbowego – za namow\u0105 ich administratora, Illuminato Checchini – powierzyli Bakhit\u0119 Siostrom Kanosjankom w Instytucie Katechumenatu w Wenecji. W mi\u0119dzyczasie Mimmina i Bakhita zosta\u0142y powierzone siostrom kanosjankom. To tutaj ta m\u0142oda Afrykanka prosi o pomoc w poznaniu tego Boga, kt\u00f3rego od dziecka “odczuwa\u0142a w sercu nie wiedz\u0105c, kim On jest”. Po kilku miesi\u0105cach katechumenatu, W wieku 21 lat, 9.01.1890r. przyjmuje sakramenty inicjacji chrze\u015bcija\u0144skiej: chrzest, bierzmowanie i Eucharysti\u0119, a tak\u017ce nowe imi\u0119, J\u00f3zefina. Tego dnia nie wiedzia\u0142a jak wyrazi\u0107 swoj\u0105 rado\u015b\u0107. Jej wielkie i wyraziste oczy b\u0142yszcza\u0142y ujawniaj\u0105c intensywne wzruszenie. Widziano jak cz\u0119sto ca\u0142owa\u0142a chrzcielnic\u0119 i m\u00f3wi\u0142a: “tutaj sta\u0142am si\u0119 c\u00f3rk\u0105 Boga!” Kiedy pani Micheli wr\u00f3ci\u0142a z Afryki, aby zabra\u0107 c\u00f3rk\u0119 i Bakhit\u0119, ta ostatnia, zdecydowanie i niezwykle odwa\u017cnie, okaza\u0142a wol\u0119 pozostania oraz s\u0142u\u017cenia temu Bogu, kt\u00f3ry okaza\u0142 jej wiele dowod\u00f3w swojej mi\u0142o\u015bci. Jako osoba pe\u0142noletnia, ta m\u0142oda Afrykanka mog\u0142a si\u0119 cieszy\u0107 wolno\u015bci\u0105 dzia\u0142ania, zapewnion\u0105 przez prawo w\u0142oskie. Bakhita pozosta\u0142a w katechumenacie, gdzie stopniowo rozpoznawa\u0142a swoje powo\u0142anie do \u017cycia zakonnego, ca\u0142kowicie oddanego Panu Bogu.<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/kanosjanki.org.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bakhita-2-108x180.jpg\")
<\/b><\/h3>\n