La storia dell’Istituto dei Figli della Carit?<\/h2>\n
La Fondatrice ? la santa Magdalena di Canossa. Essa, ricevendo da Dio il dono della vocazione e di un carisma speciale. Con il passare del tempo sente una forte spinta per condividere con gli altri questo dono precioso: anche le altre persone nella Chiesa furono mossi dallo stesso spirito per vivere lo stesso ideale. nel 1808 Maddalena fonda l’Istituto delle Figlie della Carit?, Serve dei Poveri. Tuttavia incontra gli enormi ostacoli quando intraprende le azioni per fondare la Comunit? dei Figlie della Carit?. Nonostante le incomprensioni e l’abbandono da parte dei sacerdoti con cui ebbe collaborato per questo scopo, ella continua a credere nel dono dello Spirito e dopo molteplici infruttuosi tentativi il 23 maggio 1831 \na\u00a0 Venezia d? inizio all’Istituto dei Figli della Carit?.<\/p>\n
<\/p>\n
I primi tentativi della fondazione<\/h2>\n
CHIEDIAMO PAZIENZA – il contenuto in via di traduzione…<\/p>\n
Pierwsza wzmianka o za\u0142o\u017ceniu Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci pojawia si\u0119 jeszcze w latach m\u0142odzie\u0144czych Magdaleny di Canossa. Mo\u017cna j\u0105 odszuka\u0107 na stronach pism autobiograficznych Markizy, nazywanych Planem B6, datuj\u0105cych si\u0119 wok\u00f3\u0142 1799r. W tym Planie przewidziane by\u0142o jedno tylko Zgromadzenie mieszane (m\u0119skie i \u017ce\u0144skie), z takimi samymi dzie\u0142ami apostolskimi, przystosowanymi do mo\u017cliwo\u015bci p\u0142ci. Dla realizacji Planu, Canossa wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z ks. Piotrem Leonardi z Werony, utrzymuj\u0105c jednocze\u015bnie znajomo\u015b\u0107 w Bergamo z ksi\u0119\u017cmi wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cymi z kanonikiem Bengalio w wychowaniu m\u0142odzie\u017cy m\u0119skiej. W 1821r. Canossa wspomog\u0142a za\u0142o\u017cenie Oratorium \u015bw. Ambro\u017cego w Parafii \u015bw. Stefano, w kt\u00f3rym czterech m\u0142odzie\u0144c\u00f3w pod okiem kanonika Piotra Giglio prowadzi\u0142o \u017cycie wsp\u00f3lnotowe po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0119 wychowywaniu ch\u0142opc\u00f3w. Niestety, w 1826r. ta dobrze zapowiadaj\u0105ca si\u0119 wsp\u00f3\u0142praca, ko\u0144czy si\u0119 ca\u0142kowitym niepowodzeniem.<\/p>\n
24 lutego 1820r. Magdalena pozna\u0142a diakona Antoniego Rosmini. Urzeczona jego licznymi cnotami, zaczyna wi\u0105za\u0107 z jego osob\u0105 nadziej\u0119 na realn\u0105 pomoc w ustanowieniu Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci. M\u0142ody filozof Rosmini, zapoznawszy si\u0119 z Planem, okaza\u0142 \u017cyczliwe zainteresowanie. Nast\u0105pi\u0142o wiele spotka\u0144 i rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 dyskretna, bogata korespondencja, trwaj\u0105ca do 1830r. Tre\u015b\u0107 list\u00f3w ujawnia owocn\u0105 i przyjacielsk\u0105 wsp\u00f3\u0142prac\u0119, kt\u00f3ra jednak z up\u0142ywem czasu napotka\u0142a na niemo\u017cliwe do usuni\u0119cia przeciwno\u015bci. Canossa pragn\u0119\u0142a, aby Zgromadzenie tworzyli kap\u0142ani i \u015bwieccy, za\u015b Rosmini pocz\u0105tkowo chcia\u0142 widzie\u0107 w nim tylko \u015bwieckich. W 1825r. zaproponowa\u0142 jednak co\u015b wprost przeciwnego: wola\u0142by tylko kap\u0142an\u00f3w, kt\u00f3rzy winni zaj\u0105\u0107 si\u0119 duszpasterstwem. Canossa mocno obstawa\u0142a przy swym planie, otwarta na innych, a w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny na ludzi ubogich: “uwa\u017cam – pisa\u0142a mu – \u017ce “lepiej b\u0119dzie, je\u015bli Zgromadzenie wyro\u015bnie prawdziwie z Kalwarii, mi\u0119dzy Jezusem Ukrzy\u017cowanym i Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Maryj\u0105 Bolesn\u0105, a wzrastaj\u0105c zasilane Bosk\u0105 Krwi\u0105 i \u0142zami Maryi, by p\u0142on\u0119\u0142o mi\u0142o\u015bci\u0105, samo jednak pozostaj\u0105c w pokorze oraz w cieniu Krzy\u017ca”.<\/i><\/p>\n
Magdalenie i Rosminiemu przydarzy\u0142o si\u0119 to samo, co innym \u015bwi\u0119tym: po okresie kroczenia wsp\u00f3ln\u0105 drog\u0105 stopniowo przekonali si\u0119, \u017ce nie powinni w przysz\u0142o\u015bci kontynuowa\u0107 \u015bcis\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy. Mimo, i\u017c stali si\u0119 przyjaci\u00f3\u0142mi, postanowili, \u017ce ka\u017cdy p\u00f3jdzie za w\u0142asnym natchnieniem, by m\u00f3c dobrze spe\u0142ni\u0107 otrzymane od Boga specyficzne zadanie. Rosmini za\u0142o\u017cy\u0142 Instytut Mi\u0142o\u015bci i wycofa\u0142 si\u0119, udaj\u0105c si\u0119 do Calvario di Damodossola.<\/p>\n
Podobna historia przydarzy\u0142a si\u0119 Magdalenie w znajomo\u015bci z ksi\u0119dzem Antonim Provolo. Pocz\u0105tkowo wsp\u00f3\u0142praca uk\u0142ada\u0142a si\u0119 pomy\u015blnie: m\u0142ody kap\u0142an przyj\u0105\u0142 pod dach wielu ch\u0142opc\u00f3w, co by\u0142o jednym z cel\u00f3w planu Magdaleny. Jednak\u017ce z czasem, opiekun m\u0142odocianych zacz\u0105\u0142 zajmowa\u0107 si\u0119 tylko g\u0142uchoniemymi. W grudniu 1833r. oboje zdecydowali si\u0119 rozej\u015b\u0107 bez poczucia urazy. W konsekwencji ks. Antonio Provolo za\u0142o\u017cy\u0142 Stowarzyszenie Maryi, otaczaj\u0105ce sw\u0105 trosk\u0105 g\u0142uchoniemych.<\/p>\n
Mimo kolejnej pora\u017cki Magdalena nie zra\u017ca si\u0119. Znajomo\u015b\u0107 z weneckim kap\u0142anem, Franciszkiem Luzzo, sk\u0142ania j\u0105 do podj\u0119cia dzia\u0142ania dla realizacji Planu. Magdalena dzieli si\u0119 z nim aspiracjami dotycz\u0105cymi instytutu m\u0119skiego i otrzymuje \u017cyczliw\u0105 odpowied\u017a.<\/p>\n
W nied\u0142ugim czasie wsp\u00f3\u0142praca pomi\u0119dzy ni\u0105 a ks. Luizo przynosi dobre owoce: \n23 maja 1831r. w Wenecji, w dw\u00f3ch domkach przylegaj\u0105cych do klasztoru \u015bw. \u0141ucji (mieszka\u0142y w nim C\u00f3rki Mi\u0142o\u015bci), ks. Luzzo, otwiera pierwsze Oratorium miejskie dla wychowania religijnego i spo\u0142ecznego syn\u00f3w ludu. Inauguracja Oratorium \u015bw. \u0141ucji, to jednocze\u015bnie data za\u0142o\u017cenia Zgromadzenia Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci. We wrze\u015bniu tego samego roku papie\u017c Grzegorz XVI, napisa\u0142 do Canossy Breve pochwalne o Synach Mi\u0142o\u015bci. Markizy nie by\u0142o na uroczysto\u015bci, gdy\u017c w tym czasie, zanurzona w modlitwie, dzi\u0119kowa\u0142a Bogu za wynagrodzenie wcze\u015bniejszego braku zrozumienia i bolesnych pora\u017cek w zak\u0142adaniu m\u0119skiej ga\u0142\u0119zi Dzie\u0142a.<\/p>\n
Ks. Franciszek Luzzo czyni wiele dobra, jest jednak zm\u0119czony i niepocieszony tym, \u017ce nie ma kogo\u015b, z kim m\u00f3g\u0142by zawi\u0105za\u0107 wsp\u00f3lnot\u0119 zakonn\u0105. Dzi\u0119ki pe\u0142nych ufno\u015bci zapewnie\u0144 Magdaleny o tym, \u017ce Dzie\u0142o, b\u0119d\u0105c Bo\u017cym, nie mog\u0142oby wzrasta\u0107 bez cierpie\u0144 i przeciwno\u015bci, kap\u0142an nie opuszcza swoich podopiecznych.<\/p>\n
W maju 1833r. przybywaj\u0105 do Wenecji dwaj m\u0142odzi stolarze, pochodz\u0105cy z okolic Bergamo, a udzielaj\u0105cy si\u0119 w Oratorium \u015bw. Ambro\u017cego. S\u0105 to: Giuseppe Carsana (urodzony w Careno w 1790r.) i Benedetto Belloni. Giuseppe Carsana staje si\u0119 wraz z ks. Franciszkiem Luzzo, wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Zgromadzenia, za\u015b oboje, Carsana i Belloni, pierwszymi prawdziwymi Synami Mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n
<\/p>\n
Ks. Luzzo nie maj\u0105c ju\u017c si\u0142, by zajmowa\u0107 si\u0119 dzie\u0142em, zostawia dw\u00f3ch towarzyszy z liczn\u0105 grup\u0105 podopiecznych i wst\u0119puje do Zakonu Karmelit\u00f3w Bosych w Treviso.<\/p>\n
Dwaj Bracia kanosjanie na sta\u0142e zamieszkuj\u0105 w dzielnicy \u015bw. \u0141ucji, w kt\u00f3rej pe\u0142ni zapa\u0142u prowadz\u0105 rozkwitaj\u0105ce \u017cyciem Oratorium m\u0119skie.<\/p>\n
Magdalena odchodzi do Pana 10.04.1835r. w wieku 61 lat, nie doczekawszy si\u0119 pe\u0142nej realizacji projektu, kt\u00f3ry przez lata nosi\u0142a w sercu i z powodu kt\u00f3rego dozna\u0142a wiele rozczarowa\u0144. Na kr\u00f3tko przed \u015bmierci\u0105 wyda\u0142a polecenie s. Krystynie Pilotti, by przej\u0119\u0142a opiek\u0119 nad tym “Dzie\u0142em, bardziej ni\u017c nad wszystkim innym”. Siostra ta za\u015bwiadcza w li\u015bcie do Patriarchy Wenecji: Nasza \u015bwi\u0119ta zmar\u0142a Markiza, jestem tego pewna, modli si\u0119 za to Dzie\u0142o, kt\u00f3re tak bardzo le\u017ca\u0142o jej na sercu. B\u0119d\u0119 prawdziwie pocieszona, je\u017celi b\u0119dzie mia\u0142o ono ducha, jakiego pragn\u0119\u0142a Magdalena”. \nZ nieba Za\u0142o\u017cycielka do dzi\u015b wspiera Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci, za\u015b C\u00f3rki Mi\u0142o\u015bci przez ponad sto lat od powstania wsp\u00f3lnoty Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci, dodawa\u0142y otuchy nielicznej grupce Braci zamieszkuj\u0105cych klasztor San Giobbe w Wenecji.<\/p>\n
Lo sviluppo dell’Istituto dei Figli della Carit?\u00a0 fino ad oggi<\/h2>\n
W 1844r. po tym, jak rz\u0105d austriacki ca\u0142kowicie przejmuje dzielnic\u0119 \u015bw. \u0141ucji, obejmuj\u0105c zarz\u0105d nad dworcem kolejowym w Wenecji, Giuseppe Carsana i Benedetto Belloni przeprowadzaj\u0105 si\u0119 do zrujnowanego klasztoru Franciszkan\u00f3w przy Ko\u015bciele San Giobbe, w tej samej dzielnicy Cannaregio.<\/p>\n
W 1860r., dzi\u0119ki \u017cyczliwo\u015bci Patriarchy Angelo Ramazzotti, Synowie Mi\u0142o\u015bci przywdzie \nwaj\u0105 habit zakonny, a w 1897r. Patriarcha Giuseppe Sarto pisze dla nich Regu\u0142\u0119 i osobi\u015bcie j\u0105 aprobuje.<\/p>\n
Zgromadzenie Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci przez prawie sto lat pozostaje w liczbie zaledwie dw\u00f3ch albo trzech Braci. W 1923r. brat Giovanni Zuccolo, stwierdza o niemo\u017cno\u015bci kontynuowania dzie\u0142a, po czym oddaje je w r\u0119ce kardyna\u0142a Wenecji, Piotra La Fontaine. Ten proponuje ksi\u0119dzu Giovanni Calabria z Werony, wch\u0142oni\u0119cie Oratorium Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci przez jego Zgromadzenie. Ks. Calabria odrzuca tak\u0105 propozycj\u0119, poniewa\u017c przewiduje dla Braci Kanosjan\u00f3w szans\u0119 rozwoju dzie\u0142a. \nW 1925r. kap\u0142an z diecezji padewskiej, Angelo Pasa (ur. w Fonzaso w 1881r.), wst\u0105pi\u0142 do Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci, po bogatym do\u015bwiadczeniu pracy jako formator w seminarium w Padwie i w Fabriano, w kt\u00f3rych to o\u015brodkach pe\u0142ni\u0142 bardzo odpowiedzialne zadania w diecezji. To jemu zawdzi\u0119cza si\u0119 rozw\u00f3j Zgromadzenia wraz z za\u0142o\u017ceniem seminarium w 1928r. Jako Prze\u0142o\u017cony Generalny od 1946r. do 1952r., o. Angelo Pasa otworzy\u0142 kilka nowych dom\u00f3w.<\/p>\n
W 1939r. Patriarcha Adeodato Piazza og\u0142osi\u0142 formalny dekret o kanonicznym uznaniu Zgromadzenia Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci i o aprobacie ich Konstytucji. W 1949r. papie\u017c Pius XII, zwa\u017cywszy na fakt, \u017ce “Zgromadzenie rozprzestrzeni\u0142o si\u0119 w wielu diecezjach oraz, \u017ce jego cz\u0142onkowie pracowali dla dobra wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej”, zaaprobowa\u0142 Instytut jako Zgromadzenie na prawach\u00a0papieskich.<\/p>\n
W 1966r. w Brazylii za\u0142o\u017cona zosta\u0142a pierwsza misja Zgromadzenia.<\/p>\n
Dzi\u015b Synowie Mi\u0142o\u015bci, Kanosjanie s\u0105 obecni we W\u0142oszech, w Brazylii, na Filipinach, w Indiach i w Tanzanii. Licz\u0105 150 cz\u0142onk\u00f3w, tworz\u0105cych 30 wsp\u00f3lnot.<\/p>\n
Il Carisma<\/h2>\n
Duchowi synowie \u015bw. Magdaleny maj\u0105 w swojej Regule \u017bycia takie oto s\u0142owa: “Nasze Zgromadzenie powsta\u0142o w pokorze krzy\u017ca. Przez d\u0142ugi czas to \u017cyciodajne ziarno ewangeliczne by\u0142o przekazywane przez niewielu Braci. Jednak\u017ce: Je\u017celi ziarno pszenicy wpad\u0142szy w ziemi\u0119 obumrze, przynosi plon obfity. W ten spos\u00f3b, w czasie przewidzianym przez Pana Boga, Zgromadzenie rozwin\u0119\u0142o si\u0119, a jego cz\u0142onkowie staraj\u0105 si\u0119 \u017cy\u0107 w doskona\u0142ej wierno\u015bci swoim pocz\u0105tkom.”<\/cite><\/p>\n
Duch \u015awi\u0119ty o\u017cywiaj\u0105cy sw\u00f3j Ko\u015bci\u00f3\u0142 i wzbogacaj\u0105cy go wci\u0105\u017c nowymi darami, wzbudzi\u0142 w \u015bw. Magdalenie di Canossa charyzmat, kt\u00f3rym i my dzisiaj \u017cyjemy. Rozpoznaj\u0105c znaki swoich czas\u00f3w i kontempluj\u0105c Chrystusa Ukrzy\u017cowanego, Magdalena czuje si\u0119 przynaglona do na\u015bladowania Go. B\u0119d\u0105c bogat\u0105 markiz\u0105, staje si\u0119 ubog\u0105 i s\u0142u\u017cebnic\u0105 ubogich, by \u015bwiadczy\u0107 o mi\u0142o\u015bci Tego, kt\u00f3ry samego siebie wyda\u0142 za nas. Pragnie wskazywa\u0107 na Jego obecno\u015b\u0107, nadal cierpi\u0105cego i krzy\u017cowanego w ubogich i maluczkich.<\/p>\n
Zgromadzenie Syn\u00f3w Mi\u0142o\u015bci rodzi\u0142o si\u0119 i wzrasta\u0142o w pokorze i w ciemno\u015bciach krzy \n\u017ca, podczas, gdy Magdalena rozumia\u0142a coraz bardziej, \u017ce dla niej i dla dzie\u0142a Pan B\u00f3g chcia\u0142 by\u0107 jedynym fundamentem, celem oraz jedyn\u0105, najwi\u0119ksz\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105.<\/p>\n
B\u00f3g, kt\u00f3ry przemawia poprzez bieg wydarze\u0144, daje nam pozna\u0107 w pokorze pocz\u0105tk\u00f3w dzie\u0142a, nasz charyzmat mi\u0142o\u015bci bez granic.<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
La storia dell’Istituto dei Figli della Carit? La Fondatrice ? la santa Magdalena di Canossa. Essa, ricevendo da Dio il dono della vocazione e di un carisma speciale. Con il passare del tempo sente una forte spinta per condividere con gli altri questo dono precioso: anche le altre persone nella Chiesa furono mossi dallo stesso […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":40,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-165","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t
![\"\"](\"http:\/\/kanosjanki.org.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/wenecja.jpg\")
6, datuj\u0105cych si\u0119 wok\u00f3\u0142 1799r. W tym Planie przewidziane by\u0142o jedno tylko Zgromadzenie mieszane (m\u0119skie i \u017ce\u0144skie), z takimi samymi dzie\u0142ami apostolskimi, przystosowanymi do mo\u017cliwo\u015bci p\u0142ci. Dla realizacji Planu, Canossa wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142a z ks. Piotrem Leonardi z Werony, utrzymuj\u0105c jednocze\u015bnie znajomo\u015b\u0107 w Bergamo z ksi\u0119\u017cmi wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cymi z kanonikiem Bengalio w wychowaniu m\u0142odzie\u017cy m\u0119skiej. W 1821r. Canossa wspomog\u0142a za\u0142o\u017cenie Oratorium \u015bw. Ambro\u017cego w Parafii \u015bw. Stefano, w kt\u00f3rym czterech m\u0142odzie\u0144c\u00f3w pod okiem kanonika Piotra Giglio prowadzi\u0142o \u017cycie wsp\u00f3lnotowe po\u015bwi\u0119caj\u0105c si\u0119 wychowywaniu ch\u0142opc\u00f3w. Niestety, w 1826r. ta dobrze zapowiadaj\u0105ca si\u0119 wsp\u00f3\u0142praca, ko\u0144czy si\u0119 ca\u0142kowitym niepowodzeniem.<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/kanosjanki.org.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/pierwsi_kanosjanie.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/kanosjanki.org.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/oratorium_san_giobbe.jpg\")
obejmuj\u0105c zarz\u0105d nad dworcem kolejowym w Wenecji, Giuseppe Carsana i Benedetto Belloni przeprowadzaj\u0105 si\u0119 do zrujnowanego klasztoru Franciszkan\u00f3w przy Ko\u015bciele San Giobbe, w tej samej dzielnicy Cannaregio.<\/p>\n![\"\"](\"http:\/\/kanosjanki.org.pl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/charyzmat_bracia_kanosjanie-214x300.jpg\")
zi\u0142 w \u015bw. Magdalenie di Canossa charyzmat, kt\u00f3rym i my dzisiaj \u017cyjemy. Rozpoznaj\u0105c znaki swoich czas\u00f3w i kontempluj\u0105c Chrystusa Ukrzy\u017cowanego, Magdalena czuje si\u0119 przynaglona do na\u015bladowania Go. B\u0119d\u0105c bogat\u0105 markiz\u0105, staje si\u0119 ubog\u0105 i s\u0142u\u017cebnic\u0105 ubogich, by \u015bwiadczy\u0107 o mi\u0142o\u015bci Tego, kt\u00f3ry samego siebie wyda\u0142 za nas. Pragnie wskazywa\u0107 na Jego obecno\u015b\u0107, nadal cierpi\u0105cego i krzy\u017cowanego w ubogich i maluczkich.<\/p>\n